است . اين كتاب چنان چه آن مرحوم در ابتداى كتاب تصريح مىفرمايند ، بنا به سفارش مرحوم مجدّد السنّة و الشريعة ميرزاى بزرگ شيرازى ساخته و پرداخته شده است و مرحوم ميرزاى شيرازى و نيز مرحوم حاج آقا ميرزا ابو الفضل تهرانى « 1 » بر آن تعليقه‌اى گران سنگ دارند كه در ابتداى كتاب تصوير آن دو نوشتار موجود است . از اين كتاب دو چاپ فارسى و يك ترجمهء عربى به نظر رسيد كه هر دو چاپ فارسى متعلّق به انتشارات مسجد مقدس جمكران مىباشد ، چاپ اول به سال 1412 قمرى و چاپ دوم ، چاپ جديد كتاب است و ترجمهء عربى نيز از روى چاپ اول ترجمه شده است كه جناب آقاى سيد ياسين موسوى آن را به زبان عربى شيوايى بازگردانده و به كوشش انتشارات انوار الهدى در سال 1415 به چاپ رسيده است . نيز از اين كتاب شريف ، نسخه‌اى خطى موجود است كه در سال 1303 ق سمت تحرير يافته است كه به املاى مرحوم مؤلف است و احتمال كمى نيز وجود دارد كه به خط خود آن جناب باشد . اين نسخه به شماره 9361 در كتابخانهء آستان مقدس حضرت على بن موسى الرضا عليه و على أبيه آلاف التحية و الثناء موجود است . نسخه ديگرى از اين كتاب نيز به عنوان چاپ سنگى موجود است كه به سال 1306

--> ( 1 ) . ميرزا أبو الفضل فرزند ميرزا ابى القاسم فرزند حاج محمد على فرزند حاج هادى نورى كلانترى تهرانى ( 1316 - 1273 ) ، عالمى فاضل ، فقيهى اصولى و متكلم ، دانشمندى فيلسوف و رياضيدان ، آشنا به سير و تواريخ و نيز انسانى شاعر و اديب ، خوش صحبت و خوش كلام بود . ابتدا نزد پدر علامه‌اش تلمذ نموده و سپس از حضرات سيد محمد صادق طباطبايى ، ميرزا عبد الرحيم نهاوندى ، حكيم محمد رضا قمشه‌اى ، ميرزا ابى الحسن جلوه استفاده نموده ، پس از آن به سامرا مهاجرت فرمود و در محضر ميرزاى بزرگ شيرازى قرار گرفت . سپس در سال 1309 به تهران بازگشت . از جمله آثار باقى مانده از وى عبارت است از : تميمة الحديث فى الدراية ، الدر الفتيق فى الصرف ، شفاء الصدور فى شرح زيارة العاشور كه در تهران و بمبئى در سال 1310 به چاپ سنگى رسيده است ، ميزان الفلك كه منظومه‌اى در هيئت است ، منظومه‌اى در نحو ، ديوان شعر ( چاپ تهران ، 1369 ق ) حاشيه بر رجال نجاشى و حاشيه بر مكاسب شيخ انصارى و . . . ر : ك : مرآة الكتب ، ثقة الاسلام تبريزى ( م 1330 ) ، به كوشش : محمد على حائرى ، چاپ اول ، 1414 ، كتابخانهء آية الله مرعشى نجفى ، قم ، ص 213 ، حاشيه اول .